top2
bottom2

1111Πρωτοπρεσβυτέρου Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Ο Μέγας Αντώνιος ονομάζει «ανθρωποποιούς», τους ανθρώπους εκείνους που μπορούν να αναπλάσουν τους αμαρτωλούς, να θεραπεύσουν τους ασθενείς, να αλλάξουν τους ακόλαστους και να τους κάνουν να αγαπήσουν την αρετή. Ένας τέτοιος «ανθρωποποιός» άγιος είναι ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία. Η μεγάλη του αγάπη προς τον Θεό τον οδήγησε στην ανιδιοτελή αγάπη των συνανθρώπων του. Στην αγάπη η οποία «ου ζητεί τα εαυτής», όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος. Στην αρχοντική αγάπη, όπως έλεγε ο όσιος Παΐσιος που δίνει τα πάντα στους άλλους χωρίς να κρατάει τίποτα για τον εαυτό της.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Και λέγοντας με τη σειρά εννοούμε το πρώτο βήμα στην πνευματική ζωή του οσίου Δαυίδ, την απόκτηση της αγάπης του Θεού. Από τη βρεφική  ηλικία ζώντας στους κόλπους ιερατικής οικογένειας στη Λοκρίδα της Φθιώτιδας, είχε μια θαυμαστή εμπειρία. Στην ηλικία των τριών ετών ο Δαυίδ είδε ολοζώντανο τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο ο οποίος τον οδήγησε σε μια εκκλησία αφιερωμένη στο όνομά του. Το μικρό παιδί έμεινε για έξι ημερόνυχτα όρθιο μπροστά στην εικόνα του Προδρόμου. Το γεγονός αυτό σημάδεψε τη ζωή του και στην ηλικία των δεκαπέντε ετών άφησε το σπίτι του ακολουθώντας τον πνευματικό του πατέρα Ακάκιο, άνθρωπο ονομαστό για τις αρετές του.

Ενεδύθη το μοναχικό σχήμα και προόδευε μέρα με τη μέρα στην υπακοή, την ταπείνωση και την αδιάλειπτη προσευχή. Όταν ο γέροντάς του χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ναυπάκτου, ο όσιος Δαυίδ έγινε ιερέας και ηγούμενος στην ιστορική μονή της Παναγίας Βαρνάκοβας. Ερχόμενος όμως σε σύγκρουση με τους αμελείς μοναχούς αναχώρησε από εκεί και ασκήτεψε στο όρος Στείρι κοντά στον Παρνασσό.

Κατά την διαμονή του στο όρος Στείρι, συκοφαντήθηκε στους Τούρκους ότι πρόσφερε καταφύγιο σε ένα σκλάβο φυγά, συνελήφθη και υποβλήθηκε σε βασανιστήρια. Ας μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στον 16ο αιώνα όταν στην πατρίδα μας, όλα τα σκίαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. Όταν απελευθερώθηκε χάρη στα λύτρα που συγκέντρωσαν οι χριστιανοί της περιοχής, αναχώρησε και πέρασε στη νήσο Εύβοια όπου ανοικοδόμησε μοναστήρι προς τιμήν της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Σ’ αυτή ακριβώς την περίοδο της ζωής του οσίου φαίνεται η μεγάλη του αγάπη προς τους συνανθρώπους του. Αφού απόχτησε την αγάπη του Θεού με την μεγάλο άσκηση και την αδιάλειπτη προσευχή, μεταβλήθηκε σε αστείρευτη πηγή χαράς κι ευλογίας για τους ανθρώπους γύρω του. Μιμούμενος το Χριστό έδειχνε απεριόριστη αγάπη σ’ όσους έρχονταν προς αυτόν, ιδιαίτερα προς τους φτωχούς τους οποίους δε μπορούσε να βλέπει δίχως να χύνει δάκρυα. Μοίραζε αφειδώς τα αγαθά της μονής σ’ όσους είχαν ανάγκη, αξίους και αναξίους, χριστιανούς και μουσουλμάνους.

Πέρασε έτσι χρόνους πολλούς διδάσκοντας και φωτίζοντας τους γύρω του, στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας, με τις αρετές του και τα πολλά του θαύματα. Έχοντας αξιωθεί το χάρισμα της προορατικότητας, βοήθησε πλήθος ψυχών να βρουν τη σωτηρία και προέγνωσε τη μέρα του θανάτου του. Μετά την κοίμησή του πλήθος θαυμάτων έλαβαν χώρα στον τάφο του.

Μακάρι η έλευση της χαριτόβρυτης αγίας κάρας του οσίου Δαυίδ στην ενορία Αγίας Παρασκευής Φλαμουλίου, στον Άγιο Χαράλαμπο Ριζαριού και στον Άγιο Κωνσταντίνο Τρικάλων από 21 έως 27 Φεβρουαρίου να γίνει αφορμή αγιασμού και ενίσχυσης όλων μας για τον πνευματικό αγώνα της Μεγάλης Σαρακοστής.

  • Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου Ευμενίου Γορτύνης, Αριάδνης

   
   

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ