top2
bottom2

TRIODIO

000ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΗ ΣΠΟΡΑ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΛΟΓΟΥ

Λόγος θεϊκός

Η σημερινή Κυριακή, η οποία είναι αφιερωμένη στους Αγίους Πατέρες που συγκρότησαν την Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο, ονομάζεται και «Κυριακή του Σπορέως» λόγω της σχετικής Παραβολής που αναγινώσκεται στο ιερό Ευαγγέλιο και η οποία αναφέρεται στη σπορά του θείου λόγου.

Στο αντίστοιχο αποστολικό ανάγνωσμα ο απόστολος Παύλος απευθύνεται στο μαθητή του Τίτο, και τον βεβαιώνει ότι τα πνευματικά και ουράνια πράγματα που του είχε γράψει για τη δικαίωση και την κληρονομιά της αιωνίου ζωής αποτελούν λόγο αξιόπιστο και αληθινό: «Πιστός ο λόγος». Δεν είναι λόγια επιπόλαια και σκέψεις φανταστικές. Είναι αλήθειες που αποκαλύπτει το Άγιο Πνεύμα. Λόγια θεόπνευστα που δεν προέρχονται από τη γη αλλά από τον Ουρανό.

Μέσα από την Αγία Γραφή μας ομιλεί ο ίδιος ο Κύριος: «Τάδε λέγει Κύριος» (Ζαχ. η΄ 2, Ιερ. δ΄ 3). Γι’ αυτό τον λόγο οφείλουμε να μελετούμε τα ιερά κείμενα της Γραφής και να ακούμε τον θείο λόγο με ισχυρή ένταση προσοχής, με ετοιμότητα να αφουγκρασθούμε το θείο θέλημα και να υποταχθούμε σ’ αυτό όπως οι προφήτες, που έλεγαν: «ακούσομαι τι λαλήσει εν εμοί Κύριος ο Θεός» (Ψαλ. πδ΄ [84] 9).

Στην πρώτη γραμμή!

Η Κυριακή του Σπορέως έχει καθοριστεί από την αγία μας Εκκλησία ως η επίσημη ημέρα της έναρξης έργου. Από σήμερα ξεκινούν πιο συστηματικά, για τη νέα εκκλησιαστική χρονιά, πλήθος πνευματικές ευκαιρίες για μικρούς και μεγάλους, καθώς επίσης και ποικίλες εκδηλώσεις με παιδαγωγικό, φιλανθρωπικό και κοινωνικό χαρακτήρα. Όλα αυτά, που «οργανώνονται με τη μέριμνα της Εκκλησίας, χρειάζονται ανθρώπους που θα τα υλοποιήσουν.

Ποιος θα αναλάβει αυτά τα έργα; Μα, φυσικά, όσοι είναι πιστά και ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, «οι πεπιστευκότες τω Θεώ», οι οποίοι οφείλουν, σύμφωνα με τον θεόπνευστο Απόστολο, να πρωτοστατούν στα καλά έργα- «καλών έργων προΐστασθαι».

Είναι φανερό ότι οι ανάγκες είναι πολλές. Τα παιδιά χρειάζονται συστηματική κατήχηση, οι νέοι θέλουν γερά στηρίγματα για να μην κλονιστούν από τους πει­ρασμούς του κόσμου, οι γέροντες έχουν ανάγκη από στοργή και αγάπη για να μη βυθιστούν στη μοναξιά και την απελπισία.

Άνθρωποι φτωχοί και άνεργοι ζητούν υλική και ηθική στήριξη. Και πόσα άλλα προβλήματα!... Μπροστά σε όλες αυτές τις ανάγκες δεν μπορούμε να μείνουμε αδρανείς και «άκαρποι». Αν είμαστε ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, δεν δικαιούμα­στε να διαμαρτυρόμαστε λέγοντας: «Επιτέλους, τι κάνει η Εκκλησία για όλα αυτά;». Η Εκκλησία δεν είναι κάποιος ξένος οργανισμός που μισθώνει υπαλλήλους. Είναι το σπίτι μας. Είναι το Σώμα του Χριστού, του Οποίου μέλη είμαστε όλοι οι βαπτισμένοι και συνειδητοί χριστιανοί.

Συνεπώς, όλοι οφείλουμε να εργαστούμε και να προσφέρουμε ό,τι μπορούμε. Ας μην περιμένουμε να μας παρακαλέσουν οι άλλοι. Πρώτοι να σπεύσουμε να θέσουμε τον εαυτό μας στην υπηρεσία της Εκκλησίας. Με προθυμία και ζήλο ας επιζητούμε και ας δημιουργούμε ευκαιρίες, ώστε να προσφέρουμε το χάρισμά μας, και τότε αυτό θα αποδώσει πλούσια καρποφορία.

Τιμή στους «συνεργούς του Θεού»

Κλείνοντας την Επιστολή προς τον εκλεκτό μαθητή του Τίτο, ο απόστολος Παύλος τον προτρέπει να περιποιηθεί ιδιαιτέρως τους συνεργάτες του: «Ζηνάν τον νομικόν και Απολλώ σπουδαίως πρόπεμψον, ίνα μηδέν αυτοίς λείπη». Ο νομοδιδάσκαλος Ζηνάς και ο άριστος γνώστης των Γραφών Απολλώς ήταν στενοί συνεργάτες του Αγίου Αποστόλου.

Καθώς λοιπόν θα έφευγαν για να συνε­χίσουν την περιοδεία τους, ο απόστολος Παύλος συνιστά στον Τίτο να τους κατευοδώσει με τιμή και αγάπη και να φροντίσει ώστε τίποτε να μην τους λείπει στο ταξίδι τους.

Οπωσδήποτε είναι δείγμα ευγένειας και πολιτισμού το να ενδιαφερόμαστε για τους φιλοξενουμένους μας. Πολύ περισσότερο όμως οφείλουμε σεβασμό και τιμή στα πρόσωπα εκείνα που διακονούν στο κήρυγμα του Ευαγγελίου ή σε άλλα έργα της Εκκλησίας. Ο Κύριος είπε ότι «ο δεχόμενος προφήτην εις όνομα προφήτου μισθόν προφήτου λήψεται» (Ματθ. γ΄ 41). Πραγματικά εκπληκτικό! Εκείνος που υποδέχεται, υποστηρίζει και βοηθεί έναν προφήτη, επειδή είναι απεσταλμένος του Θεου, θα πάρει την ίδια ανταμοιβή που θα πάρει και ο προφήτης! Άρα λοιπόν ο φιλάνθρωπος Κύριος ανταμείβει όχι μόνο αυτούς που έχουν χάρισμα διδασκαλίας ή κάποια άλλη ξεχωριστή διακονία μέσα στην Εκκλησία, αλλά και καθέναν που διευκολύνει αυτούς τους δούλους Του στο έργο τους και τους συμπαραστέκεται με κάθε τρόπο.

Ας προσπαθούμε λοιπόν κι εμείς να υποστηρίζουμε τους «συνεργούς Θεού» στη διακονία τους, διότι αυτό που τους προσφέρουμε, ουσιαστικά το προσφέρου­με στο όνομα του Κυρίου, ο Οποίος και τελικά θα μας ανταμείψει πολύ περισσότερο από όσο μπορούμε να φανταστούμε.

«Ο ΣΩΤΗΡ»

  • Τρίτη 18 Φεβρουαρίου Λέοντος Ρώμης, Αγαπητού

   
   

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ