Ομιλία Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Πλάτωνος κατά την Πανήγυρι Πάντων των εν Τρίκκη Διαλαμψάντων Αγίων 01-10-2022

DSC 0476«Με έκδηλη συγκίνηση και πηγαίο θαυμασμό, αγαπητοί μου αδελφοί, συμμετέχουμε αυτό το ευλογημένο διήμερο, στις λατρευτικές ακολουθίες προς τιμήν πάντων των εν Τρίκκη διαλαμψάντων Αγίων.

Ευρισκόμενος μέσα στην ιστορική αλλά και ευλογημένη και ιστορική Επαρχία των Τρικάλων, μου προκαλείται αυθόρμητα ο ενθουσιασμός:

- για το απαράμιλλης ομορφιάς παραδοσιακό και σύγχρονο τοπίο,

-η υπερηφάνεια για την απ’ αιώνων πολλών αγιοπνευματική παρουσία ιστορικών Ιεραρχών,

-και φυσικά η αφορμή για ποικίλες εσωτερικές σκέψεις.

Οι πνευματικές Μορφές των εν Τρίκκη Αγίων, γίνονται σήμερα η αιτία ώστε πολλοί άνθρωποι διαφορετικών χαρακτήρων και πεποιθήσεων, να βρίσκονται μέσα στην στοργική αγκαλιά της Εκκλησίας και να περιβάλλουν με αγάπη και σεβασμό τα διασωθέντα Ιερά τους Λείψανα. Και αυτό το εκπληκτικό γεγονός μας συναρπάζει σήμερα, διότι επιβεβαιώνεται πως, η κοινή Πίστη στον Εσταυρωμένο Ιησού, είναι εκείνη που αποδέχεται όλους τους ανθρώπους, με τα διαφορετικά χαρίσματα και τα εσωτερικά ελαττώματα, προσπαθώντας να μην να τους αφομοιώνει σε μάζες, αλλά να σέβεται την εικόνα του προσώπου και να τους παρέχει δυνατότητες και μέσα πνευματικής εξύψωσης,.

Εύστοχα λοιπόν ο ιερός υμνωδός, παρατηρώντας την ευλάβεια και τα οφέλη των ευλαβών προσκυνητών, διαπιστώνει ότι οι Άγιοι αποτελούν μεν αυθεντικές μορφές εκκλησιαστικών Ηγετών αφοσιωμένου στο Πρόσωπο του Κυρίου, παράλληλα δε ακούραστων Διακόνων των αναγκών της ζωής των ανθρώπων.

Για τον λόγο αυτόν, αποτέλεσαν για το ποίμνιο:

Α) διδάσκαλοι συμπαθείας

Β) πρόμαχοι Δικαιοσύνης

«Διδάσκαλοι συμπαθείας»

Η έντονη προσήλωση των Αγίων στο θρησκευτικό καθήκον αλλά και στην κοινωνική του δράση, επέβαλλε ώστε να αφουγκράζονται έντονα και έγκαιρα τις Πνευματικές αλλά και Κοινωνικές ανάγκες της εποχής τους, παρεμβαίνοντας εύστοχα για την επίλυση των δυσκόλων προβλημάτων και φαινομένων. Έχοντες υπ’όψιν τους λόγους του Μεγάλου Βασιλείου ότι «Η παιδεία είναι η μόνη από τα αποκτήματα που δεν αφαιρείται και όσο ζει ο άνθρωπος και όταν πεθάνει παραμένει». Ιδρύουν Σχολεία και Κοινωνικά Φροντιστήρια στα οποία οι διδάσκαλοι-μοναχοί παρέχουν επιμελώς και αδιάκριτα τις πλούσιες γνώσεις τους για την μόρφωση του κοινωνικού Συνόλου, κάτι το οποίο αποδείχθηκε ιδιαίτερα ευεργετικό, αφού κατά την τουρκική περίοδο, δεν χάθηκε η ιστορική γνώση και η ελληνορθόδοξη παιδεία. Διατηρώντας λοιπόν αναλλοίωτους τους δεσμούς ων ανθρώπων με την ιστορική και θρησκευτική τους κοιτίδα, οι εν Τρίκκη Άγιοι και ιδιαίτερα ο Άγιος Βησσαρίων, κατάφεραν να συντηρήσουν τα κοινωνικά ήθη, να περιφρουρήσουν την πολιτιστική παράδοση, να διαφυλάξουν την εθνική Ελληνική ταυτότητα και να παραδώσουν αλώβητη την Χριστιανική Πίστη. Αυτοί οι αγώνες των Αγίων είναι αξιομίμητοι στις μέρες μας, όπου βιώνουμε μια παγκόσμια αλλά και εγχώρια ισοπεδωτική τάση.

«Πρόμαχοι Δικαιοσύνης»

Όμοια η εποχή του Αγίων με την δική μας σύγχρονη κατάσταση αγαπητοί μου αδελφοί. Η δικαιοσύνη τότε και σήμερα φαίνεται να προβάλει και να υπερασπίζεται το δίκαιο του ισχυρού. Αλλά πόσο ανυπόφορο φαντάζει αυτό για ανθρώπους που αγωνίζονται για το κοινό καλό, και μάλιστα πόσο αντίθετο είναι για εκείνους που θυσιάζουν τους κόπους και μόχθους της ζωής τους για την φροντίδα του πλησίον; Τόσο ευαίσθητη σκέψη είχαν οι Άγιοι, ώστε όχι μόνο να συντηρούν Πτωχοκομεία και Κοινωνικά Ιατρεία, αλλά να παρεμβαίνουν προκαλώντας εκπληκτικές αλλαγές στην Κοινωνική και Οικονομική ζωή της Θεσσαλίας και της Ηπείρου.

Ήδη στην σκέψη των Αγίων υπήρχε η πεποίθηση ότι μια υγιής οικονομία θα βοηθούσε στην ανάπτυξη του βιοτικού επιπέδου των κοινωνιών και στην συντήρηση των σπουδαίων εκκλησιαστικών έργων.

Γι’ αυτό τον λόγο ο Άγιος Βησσαρίων αποφασίζει να ενώσει τις απομακρυσμένες κοινωνίες μεταξύ τους, υλοποιώντας μια σειρά εκπληκτικών υποδομών και έργων με κορωνίδα την κατασκευή Γεφυρών οι οποίες μείωναν τις αποστάσεις και άνοιγαν εμπορικούς διαύλους μεταξύ των επαρχιών. Η μετέωρη Γέφυρα του Κοράκου, ένα επίτευγμα της γεφυροποιίας της εποχής, ένωσε την Θεσσαλία με την Ήπειρο και έδωσε την δυνατότητα των συχνών και ασφαλών εμπορικών διαδρομών. Ο πνευματικός σας πατέρας Άγιος Βησσαρίων, έκτισε και ανακαίνισε εκ βάθρων, τις Γέφυρες: της Πύλης, της Σαρακίνας, του Βετερνίκου και της Παλαιοκαρυάς. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ένας ανεπανάληπτος Υπουργός Υποδομών με μακροπρόθεσμη σκέψη και προοπτική.

Αυτό επισημαίνει και σε εμάς σήμερα ότι η χρηστή διαχείριση του δημόσιου πλούτου και της εθνικής οικονομίας είναι απαραίτητη για την διασφάλιση της αξιοπρεπούς ζωής των πολιτών, για την ανάκαμψη της οικονομίας και για την δημιουργία σημαντικών έργων και υποδομών που θα εξυπηρετούν τις σύγχρονές ανάγκες μας.

Αδελφοί μου,

Συνήθως κρίνοντας οι περισσότεροι από εμάς με τα ανθρώπινα μέτρα και κριτήρια και παραμερίζοντας διάφορες παραμέτρους που προκύπτουν από την ζωή και δράση ενός προβεβλημένου πολυεύθυνου ανθρώπου, καταφεύγουμε σε επιπόλαια συμπεράσματα και επικίνδυνες τοποθετήσεις που πολλές φορές γίνονται αφορμή ώστε, να ισοπεδώνονται χαρακτήρες και να εξαθλιώνονται οι συνάνθρωποί μας.

Η δυναμικές προσωπικότητες και το έργο του Αγίων, φυσικά δημιούργησαν άστοχες αντιδράσεις και τοποθετήσεις των χριστιανών και -μη της εποχής τους. Και αυτό διότι δεν μπορούσαν να ανεχτούν την ευεργετική αγάπη του επιτυχημένων και δραστήριων Ιεραρχών και σύγχρονων Ευεργετών τους.

Αλλά εκείνοι, με αγγελική πρόοδο και τεχνική ανέπτυξαν δύο σπουδαίες αρετές, και ξεπέρασαν αυτούς τους επικίνδυνους κάβους. Αξιοποίησαν την εχθρική τρικυμία για να προβληθούν οι αρετές της Εκκλησίας του Χριστού. Η ανεξικακία και η συγχωρητικότητα των Αγίων μας οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ήταν επίγειοι Άγγελοι και γνήσιοι Άνθρωποι του Θεού. Με την καλοσύνη τους, εφάρμοσαν την γλυκύτατη προτροπή του Χριστού «αγαπάτε αλλήλους», η οποία αποτυπώνεται και προβάλλεται γλαφυρά από τον Ευαγγελιστή και κήρυκα της αγάπης Ιωάννη τον Θεολόγο. Η δε αξιομίμητη συγχωρητικότητά τους είναι μια επιβεβαίωση για όλες τις γεννεές ότι η Συγχώρεση διδάσκει εντονότερα από τις αψιμαχίες, και πως είναι προνόμιο μόνο των ταπεινών και γενναίων να συγχωρούν. Στην σημερινή μας εποχή όπου το ψέμα και η ανακρίβεια προβάλλονται ως τρόπος έκφρασης της σύγχρονης επικοινωνίας, αντιλαμβανόμαστε πόσο ανάγκη έχουμε την συγχώρεση και την υπευθυνότητα στη ζωή μας.

Έχοντας και εγώ σήμερα στην σκέψη μου τους παρήγορους λόγους του Αποστόλου Παύλου, «Τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες», ήθελα να μεταφέρω στην συνείδησή σας, την επίκαιρη μορφή των εν Τρίκκη Αγίων μέσα από τα μάτια ενός σύγχρονου επισκόπου που μαζί με τους συνεπισκόπους του αντιλαμβάνεται το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί μέσα στην Εκκλησία και επιπλέον να ενισχύσω με τις ταπεινές σκέψεις μου τις ψυχές εκείνες που αγωνίζονται και αντιστέκονται σε κάθε πνευματική αλλοτρίωση.

Μέσα σε αυτήν την πνευματική αγαλλίαση και λειτουργική σύναξη προβάλει αξιοθαύμαστη και αξιομίμητη η παρουσία του Σεπτού Σας Ποιμενάρχου και λίαν αγαπητού μας αδελφού και συλλειτουργού Μητροπολίτου Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσοστόμου. Είναι Ιεράρχης που διακρίνεται για τον σεβασμό στην Λειτουργική Ζωή, στην Εκκλησιαστική Παράδοση και Ιστορία, κάτι το οποίο εσείς γεύεστε ήδη από την πρώτη μέρα της εγκατάστασής του στην Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης. Παρέλαβε πλούσια πνευματική κληρονομιά από τον αείμνηστο πολυσέβαστό μας Γέροντα Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών Αλέξιο, την οποία διαπιστώνουμε ότι αγωνίζεται αόκνως να συντηρήσει και να αυξήσει με ικανά στελέχη και διακεκριμένα για την φροντίδα των Εκκλησιαστικών Πραγμάτων πρόσωπα. Είναι ευρυμαθής, φιλόκαλος και φιλάρετος και αυτό το διαπιστώνει σύντομα κανείς από την προσωπική επιμέλεια και φροντίδα που δείχνει για τον καλλωπισμό της Ιεράς Μητροπόλεως και των Ιερών Ναών. Ήθελα να τον ευχαριστήσω θερμότατα για την άκρως τιμητική για εμένα πρόσκλησή του να συμμετάσχω στις λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν Πάντων των εν Τρίκκη διαλαμψάντων Αγίων, και να του ευχηθώ αδελφικώς, ο Θεός και οι Προστάτες Σας Άγιοι να τον χαρίζουν μακροημερεύοντα και υγιή στον εύκαρπο εδώ Τρικαλινό Λειμώνα.

Χρόνια Πολλά αδελφοί μου!

Αμήν».

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ